MEiN informuje, że uruchomiony został nowy, bezpłatny numer,
pod którym dzieci i młodzież będą mogły otrzymać wsparcie psychologiczne.
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
800 12 12 12
(więcej…)
Dziękujemy za głosy oddane na nasz projekt modernizacji boiska Orlik. (więcej…)
Jak można zatrzymać jesień? Jej piękno, różnorodność barw, faktur, ulotne obrazy spadających liści?
W naszej klasie to proste i oczywiste. Trzeba być artystą!
W każdym z nas drzemie wrażliwość na piękno, a powstałe prace są na to dowodem!
Wykonaliśmy je w ramach projektu
„Kreatywne prace plastyczne”.
„Gdybym wiedział, że są to ostatnie minuty, kiedy cię widzę, powiedziałbym „kocham cię”, a nie zakładałbym głupio, że przecież o tym wiesz(…)Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Być może, że dzisiaj patrzysz po raz ostatni na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj, uczyń to dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz jutra, będziesz żałował dnia, w którym zabrakło ci czasu na jeden uśmiech, na jeden pocałunek, że byłeś zbyt zajęty, by przekazać im ostatnie życzenie.”
Płonące 1 listopada znicze skłaniają do refleksji i zadumy nad przemijaniem.
Gabriel Maria Marquez, kolumbijski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury napisał przed śmiercią list do swoich znajomych, który w tym właśnie dniu czyta się ze szczególną uwagą i wzruszeniem.
„Jeśliby Bóg zapomniał przez chwilę, że jestem marionetką i podarował mi odrobinę życia, wykorzystałbym ten czas najlepiej jak potrafię.
Prawdopodobnie nie powiedziałbym wszystkiego, o czym myślę, ale na pewno przemyślałbym wszystko, co powiedziałem. Oceniałbym rzeczy nie ze względu na ich wartość, ale na ich znaczenie. Spałbym mało, śniłbym więcej, wiem, że w każdej minucie
z zamkniętymi oczami tracimy 60 sekund światła. Szedłbym, kiedy inni się zatrzymują, budziłbym się, kiedy inni śpią. Gdyby Bóg podarował mi odrobinę życia, ubrałbym się prosto, rzuciłbym się ku słońcu, odkrywając nie tylko me ciało, ale moją duszę. Przekonywałbym ludzi, jak bardzo są w błędzie myśląc, że nie warto się zakochać na starość. Nie wiedzą bowiem, że starzeją się właśnie dlatego, iż unikają miłości! Dziecku przyprawiłbym skrzydła, ale zabrałbym mu je, gdy tylko nauczy się latać samodzielnie. Osobom w podeszłym wieku powiedziałbym, że śmierć nie przychodzi wraz ze starością, lecz z zapomnieniem (opuszczeniem).
Tylu rzeczy nauczyłem się od was, ludzi… Nauczyłem się, że wszyscy chcą żyć
na wierzchołku góry, zapominając, że prawdziwe szczęście kryje się w samym sposobie wspinania się na górę.
Nauczyłem się, że kiedy nowo narodzone dziecko chwyta swoją maleńką dłonią, po raz pierwszy, palec swego ojca, trzyma się go już zawsze. Nauczyłem się, że człowiek ma prawo patrzeć na drugiego z góry tylko wówczas, kiedy chce mu pomóc, aby się podniósł. Jest tyle rzeczy, których mogłem się od was nauczyć, ale w rzeczywistości na niewiele się one przydadzą, gdyż, kiedy mnie włożą do trumny, nie będę już żył. Mów zawsze, co czujesz, i czyń, co myślisz. Gdybym wiedział, że dzisiaj po raz ostatni zobaczę cię śpiącego, objąłbym cię mocno i modliłbym się do Pana, by pozwolił mi być twoim aniołem stróżem.
Gdybym wiedział, że są to ostatnie minuty, kiedy cię widzę, powiedziałbym „kocham cię”, a nie zakładałbym głupio, że przecież o tym wiesz. Zawsze jest jakieś jutro i życie daje nam możliwość zrobienia dobrego uczynku, ale jeśli się mylę, i dzisiaj jest wszystkim, co mi pozostaje, chciałbym ci powiedzieć jak bardzo cię kocham i że nigdy cię nie zapomnę.
Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Być może, że dzisiaj patrzysz po raz ostatni na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj, uczyń to dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz jutra, będziesz żałował dnia, w którym zabrakło ci czasu na jeden uśmiech, na jeden pocałunek, że byłeś zbyt zajęty, by przekazać im ostatnie życzenie. Bądź zawsze blisko tych, których kochasz, mów im głośno, jak bardzo ich potrzebujesz, jak ich kochasz i bądź dla nich dobry, miej czas, aby im powiedzieć „jak mi przykro”, „przepraszam”, „proszę”, dziękuję” i wszystkie inne słowa miłości, jakie tylko znasz. Nikt cię nie będzie pamiętał za twoje myśli sekretne. Proś więc Pana o siłę i mądrość, abyś mógł je wyrazić. Okaż swym przyjaciołom i bliskim, jak bardzo są ci potrzebni. Prześlij te słowa komu zechcesz. Jeśli nie zrobisz tego dzisiaj, jutro będzie takie samo jak wczoraj. I jeśli tego nie zrobisz, nigdy nic się nie stanie. Teraz jest czas. Pozdrawiam i życzę szczęścia!”
Tłum. z jęz. hiszpańskiego: prof. Zdzisław Jan Ryn
Katedra Psychiatrii Collegium Medicum UJ,
ambasador RP w Chile i Boliwii w latach 1991-96.
Tekst zaczerpnięto ze strony: http://wiersze.doktorzy.pl/marquez.htm
Las to dom nie tylko zwierząt, ale także owadów i robaków. Jesteśmy tam gośćmi. Jak na kulturalnych ludzi przystało należy się w nim zachowywać tak, aby nikomu nie przeszkadzać. Czyli nie przeszkadzajmy wszystkim mieszkańcom w ich codziennym życiu. Musimy o niego dbać z wielką starannością, bo my ludzie czerpiemy z lasu wiele korzyści. On daje nam tlen, daje nam wytchnienie i relaks, zbieramy w nim owoce i grzyby. Do takich wniosków doszliśmy podczas lekcji przyrody. Dzieci przygotowały plakaty pod hasłem „Krzyk lasu”. Na nich znajdują się najważniejsze hasła, które mógłby wykrzykiwać las do nas ludzi, aby bronić się przed zniszczeniami ze strony człowieka.
Pamiętaj, że szacunek dany przyrodzie jest wyrazem Twojej kultury. Szanuj las stosując uniwersalne zasady.
Podczas wędrówki po lesie koniecznie pamiętaj aby:
– nie zaśmiecać lasu;
– nie rozpalać ognisk w miejscach, które nie są do tego przeznaczone;
– nie niszczyć i nie zrywać rzadkich i chronionych roślin;
– nie niszczyć grzybni lub obumarłych fragmentów roślin, gdyż nawet one są cenne dla naturalnej równowagi lasu;
– chodzić tylko wyznaczonymi ścieżkami turystycznymi;
– nie hałasować, gdyż inaczej zakłóca się spokój żyjącym lesie zwierzętom;
– pilnować swojego psa, którego nie wolno spuszczać ze smyczy, ani zdejmować mu kagańca;
– nie łamać zakazów wstępu w miejsca niedozwolone.
Na lekcji poznaliśmy też warstwy lasu i wykonaliśmy małe przestrzenne karty, aby te warstwy dobrze zapamiętać.