Szkoła Podstawowa nr 12

im. Mariana Batki w Łodzi

Porady

Drogi nasz Uczniu „Dwunastki” zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

        • jesteś osamotniony,
        • czujesz, ze nikt Ciebie nie rozumie,
        • jest Ci źle,
        • niełatwo Ci porozumieć się z rówieśnikami, rodzicami, nauczycielem,
        • masz trudności z nauką,
        • masz problemy osobiste, rodzinne,
        • potrzebujesz pomocy,
        • chciałbyś porozmawiać,
        • nie wiesz co robić,
        • masz dobre pomysły i chcesz się nimi podzielić,
        • czujesz, że chciałbyś o coś zapytać ….

Nie ma takiego problemu, którego nie da się rozwiązać, niektóre z nich wymagają tylko więcej czasu.
Jestem dla Ciebie i służę Ci pomocą i wsparciem. 

 Szanowny Rodzicu, zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

        • niepokoi Cię zachowanie dziecka,
        • chcesz porozmawiać o dziecku i Twoich z nim relacjach,
        • chcesz porozmawiać o funkcjonowaniu dziecka w szkole,
        • potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania,
        • masz pytania i nie wiesz, do kogo się z nimi zwrócić,
        • przydała by Ci się konsultacja w trudnych sprawach rodzinnych,
        • czujesz, że potrzebujesz pomocy …

Zapraszam serdecznie, Beata Stefańska, pedagog szkolny 😊

Rodzic jako pierwsza linia wsparcia dla swoich dzieci.

Ważne, aby rodzice starali się zadbać o bezpieczną przestrzeń dla swoich dzieci, gdzie będzie miejsce na wspólną rozmowę
i dzielenie się swoimi przeżyciami. Poniższe wskazówki pomogą w zbudowaniu atmosfery zrozumienia i wsparcia w relacji między rodzicami a dziećmi.

Traktuj problemy swojego dziecka poważnie – nawet jeśli uważasz, że sytuacja, w której się znalazło jest czymś przejściowym i w perspektywie upływu czasu mało istotnym, pokaż swoje wsparcie i pochyl się nad tym. Kiedy dziecko opowiada Ci o swoim problemie, nie mów do niego: „Nie przesadzaj”, czy „Inni ludzie mają gorzej”. W zamian za to powiedz,
że jesteś tu dla niego i że zawsze go wysłuchasz.

Wysłuchaj – staraj się nie udzielać rad zbyt pochopnie. Bardzo ważne jest, abyś najpierw zrozumiał punkt widzenia swojego dziecka i mu to zrozumienie pokazał. Bardzo często dzieci i młodzież potrzebują po prostu kogoś, kto ich wysłucha.

Rozmawiaj z dzieckiem – nie wystarczy pytanie „Jak było w szkole?”; warto pytać o szczegóły i pokazywać,
że ciekawią nas zainteresowania dziecka.

Obserwuj swoje reakcje – pomyśl nad tym, dlaczego niektóre sytuacje wywołują w Tobie silne emocje – być może jest
to bardziej związane z Twoimi przeżyciami, a nie przeżyciami dziecka. (Może sam miałeś kiedyś z czymś podobny kłopot lub niespełnioną potrzebę? Zastanów się, na co reagujesz negatywnie i dlaczego. Warto przyjrzeć się własnym potrzebom).

Masz prawo powiedzieć „nie wiem” – jako rodzic nie musisz znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Ważne jest, abyś dołożył wszelkich starań, by znaleźć osobę, która te odpowiedzi zna i dziecku pomoże.

Nie bój się skorzystać z pomocy specjalistów – jeśli zauważasz, że sam nie jesteś w stanie udzielić dziecku pomocy, skorzystaj z konsultacji z lekarzem psychiatrą lub psychologiem.

Psycholog: Natalia Muszyńska

 

Jak wspierać zdrowie psychiczne dziecka?

Ważna rola rodziny. Dziecko wynosi z domu podstawowe kompetencje psychospołeczne, umiejętność radzenia sobie w sytuacjach trudnych i zagrażających zdrowiu psychicznemu. Dziecko, które ma poczucie wsparcia ze strony rodziny lepiej radzi sobie z wyzwaniami szkolnymi.

Pozytywne środowisko domowe. Ogólnie rzecz biorąc, starasz się je zapewnić swojemu dziecku w domu każdego dnia. Atmosfera w domu – stworzenie środowiska, które pomaga dziecku, nastolatkowi czerpać przyjemność i zainteresowanie życiem.

Domowe czynniki ochronne dla zdrowia psychicznego dziecka: • wsparcie, • troskliwe relacje, • pełne szacunku interakcje (między rodzicem a dzieckiem / nastolatkiem i rodzeństwem), • akceptacja różnic, • szanse na sukces, zaangażowanie i wkład, • uznanie,docenienie, • optymizm, • pozytywne zachowanie, • zrozumienie i akceptacja uczuć,
• regulacja emocji, oraz konstruktywne rozwiązania.

Jasne oczekiwania. Dziecku łatwiej funkcjonuje się w środowisku, które jest dla niego/niej przewidywalne i którego zasady są zrozumiałe. To jednocześnie buduje poczucie bezpieczeństwa i pewności siebie. Daje podstawy do lepszego funkcjonowania społecznego.

Wsparcie rozwoju dziecka do wdrożenia: mapa talentów i pasji – metoda wspiera rozwój samoświadomości i refleksyjności u dzieci i młodzieżyoraz wzmacnia poczucie własnej wartości. Usiądźcie razem i stwórzcie na dużej kartce A3 wspólną mapę talentów i pasji odpowiadając sobie na pytania (możecie sobie pomagać odnaleźć odpowiedzi na te pytania):
1. Co uważam za swój talent? 2. Co jest moją pasją? 3. Co ostatnio dobrze mi się udało? Dziennik wdzięczności to forma wspierania zdrowia psychicznego poprzez pracę nad rozwojem duchowym, wewnętrznym. Metoda ta wymaga stworzenia dziennika, estetycznie odpowiadającego osobie z nim pracującej (możecie stworzyć taki dziennik razem. W zeszycie na koniec dnia należy odpowiedzieć sobie na pytania: 1. Co dobrego mnie dzisiaj spotkało? 2. Co dobrego wniosłem w ten świat?
3. Jak wyglądał mój dzień i jak oceniam swoje zachowanie? Wspólne poszukiwanie rozwiązań – Metoda wspierająca rozwijanie u dziecka/nastolatka umiejętności konstruktywnego radzenia sobie z trudnościami. Wysłuchaj, co dziecko czuje i czego potrzebuje. Streść punkt widzenia dziecka. Wyraź swoje uczucia i potrzeby. Zachęć dziecko do wspólnej „burzy mózgów”. Zapisz wszystkie pomysły, nie oceniaj ich. Wspólnie zadecydujcie, które pomysły Wam się nie podobają, które są dobre i jak je wprowadzić w życie.

                     WWW.MYSLEPOZYTYWNIE.PL

                                                                                                                                                            pedagog szkolny: Beata Stefańska

Zrozumieć nastolatka …. Rodzicu, aby zrozumieć wewnętrzny świat nastolatka i  mieć lepszą z nim relację – przeczytaj poniżej wybrane skuteczne metody, czyli, co Ty możesz zrobić:

      • otwartość, spokojna atmosfera, empatia, bezpieczeństwo w kontakcie z dzieckiem (nastawienie przychylne, przyjazne),
      • spojrzeć na dziecko inaczej – nie tylko z poziomu swojej racji –
        spojrzeć z poziomu serca, z miłością, delikatnością i łagodnością,
      • spokój i opanowanie, czyli przekroczyć barierę własnej frustracji (zniecierpliwienie, złość, krzyk),
      • nie wracać do zranień, nie wypominać, odpuścić,
      • dążenie do przebaczania, kompromisu, porozumienia i zgody,
      • minimalizować krytykowanie i osądzanie (przeważnie dla upustu własnych napiętych emocji),
        bo lepiej mieć relację niż rację,
      • w pewnych momentach lepiej jest, gdy się przemilczy (ścierpi się) zachowanie nastolatka, niż zrobi coś, powie, co może zaognić sytuację i niepotrzebnie „nakręcić spiralę zła”,
      • Są prawdy, które lepiej mówić rano; są prawdy, które lepiej powiedzieć po południu albo dopiero wieczorem, ale są też takie prawdy, których lepiej wcale
        nie wypowiedzieć!

pedagog szkolny – Beata Stefańska

 

  Poradnik dla Rodziców. Rola rodziny i osób bliskich w promocji zdrowia psychicznego i w zapobieganiu zachowaniom autodestrukcyjnym młodzieży”. W publikacji omówiono istotne kwestie dotyczące wieku dorastania, takie jak: zadania rozwojowe nastolatka, odporność psychiczna, dobrostan psychiczny, trudne tematy do rozmowy z nastolatkiem, młodzież szczególnego ryzyka, sygnały ostrzegawcze, poważne kryzysy, depresja i inne zaburzenia psychiczne, rozmowy z dzieckiem w kryzysie.   Poradnik zamieszczony jest (pośród innych materiałów edukacyjnych) na stronie MEN – Wsparcie uczniów w powrocie do szkół-materiały edukacyjne/ wykaz materiałów edukacyjnych/.

https://liblink.pl/Pvdi8DFOqx

pedagog szkolny Beata Stefańska